Artykuły
Syrena model 101
Założenia budowy pierwszego, naprawdę polskiego powojennego samochodu, powstały w czerwcu 1953. Na początku zakładały one maksymalne wykorzystanie części samochodu Warszawa/Pobieda, produkowanego w Fabryce Samochodów Osobowych od 1951 r. Do napędu pojazdu miano wykorzystywać zmodernizowany dwusuwowy silnik od motopompy, który produkowany był wówczas w Bielsku.Na przełomie lat 1953/54 wykonane zostały 2, bardzo podobne do siebie prototypy. Pierwszy z nich wykonany został pod kierownictwem inż. Stanisława Łukaszewicza. Wykorzystywał on oblachowanie Warszawy . Samochód był dwudrzwiowy, przetłoczenie na tylnym błotniku robiło wrażenie. Prototyp Łukaszewicza był konstrukcją stalową, bardziej nowoczesną aniżeli drugi prototyp, znany jako Syrena 100. Już w momencie zejścia pierwszych modeli Syreny 100 z taśmy montażowej zdawano sobie sprawę z niedostatków i wad tego auta, które utrudniały jego eksploatację i produkcję. Ze względów finansowych, jak również i technicznych dalsze usprawnienia oraz modernizacje Syreny postanowiono, że należy wprowadzać etapami. Pierwsza zmodernizowana wersja otrzymała nazwę Syrena 101. Produkcję seryjną tego modelu rozpoczęto w 1960 roku. W układzie zasilania silnika S-15 wykorzystano sterowaną pneumatycznie pompę paliwa typu BVF UPO i gaźnik typu BVF H362/13 wyposażony dodatkowo w urządzenie rozruchowe. Modernizacja układu jezdnego objęła zawieszenie przednie, gdzie wprowadzono amortyzatory teleskopowe i zmieniono konstrukcję wspornika resoru. Dodatkowo wykorzystano koło o rozmiarze 5.60-15, które w stosunku do poprzedniego modelu posiadają mniejszą średnicę i są szersze. Zmiana ta przyczyniła się do zwiększenia rozstawu kół tylnych o 40 mm. W nadwoziu auta wykorzystano usztywnioną pokrywę silnika, zmieniona została konstrukcja progów wprowadzając jednocześnie progowe listwy ozdobne zrobione z aluminium i zastąpiono jednopiórową wycieraczkę szyby przedniej, zespołem o 2 piórach pracujących współbieżnie.