Polski Fiat 125p
2 grudnia 1965 roku podpisana została umowa licencyjna z Fiatem, na mocy której wyprodukowano w naszym kraju nowy model Fiata, Fiat 125p. Popularnie nazywany był on dużym fiatem. Była to pierwsza całościowa umowa z zachodnią firmą. Samochód ten łączył 2 modele Fiata. Ze starego 1300/1500, który właśnie schodził z produkcji, odziedziczył wszelkie mechanizmy, natomiast z nowego modelu 125 - karoserię i układ hamulcowy. Zgodnie z umową, włosi dostarczyli dokumentację techniczną i prototypowe egzemplarze, czterodrzwiowej wersji, jak również wersji kombi. Duży fiat był technicznie oraz stylistycznie o wiele bardziej nowoczesny od wytwarzanych w tamtych czasach Syrenek czy Warszaw. Również technologia jego produkcji była o wiele bardziej wydajniejsza. Był klasycznym trójbryłowym autem o czterodrzwiowym nadwoziu samonośnym. Po zakrojonych na szeroką skalę modernizacji oraz rekonstrukcji fabryki, które trwały prawie 2 lata, rozpoczęła się próbna montażu samochodu. Pierwszy PF 125p zmontowano 28 listopada 1967 roku z importowanych części, po czym wyjechał z Fabryki Samochodów Osobowych. Do końca roku zostało wyprodukowanych 75 egzemplarzy. Produkcja seryjna modelu 1300 rozpoczęła się z początkiem roku 1968. Samochód prezentował się bardzo ładnie, nie tylko na zewnątrz ale również i we wewnątrz. Silnik posiadał 1295 ccm oraz 60 KM, napędzał koła tylne. Czterobiegowa skrzynia biegów z dzwignią zmiany przełożeń umieszczona była przy kolumnie kierownicy, była zsynchronizowana. W układzie kierowniczym wykorzystano przekładnię ślimakową. Hamulce wszystkich kół były tarczowe, natomiast układ hamulcowy - hydrauliczny, jednoobwodowy.
